Στη διάρκεια της κηδείας του Νικόλα της, η περίλυπη Στελλίτσα αφηγείται στην «κολλητή» της χαρακτηριστικά γεγονότα από τη ζωή με τον αγαπημένο της.
Τα περισσότερα από αυτά είναι σπαρταριστά ...

«Με περίμενε ήδη ξαπλωμένη με όλη τη λαμπρότητα του σώματός της να φωτοβολεί στον αποπνικτικά ζεστό χώρο. Χάιδεψα με την αναστροφή του χεριού μου το λευκό της μάγουλο. Έτρεμα. Τρέμω κάθε φορά.